Fyrra korintubr.nr.13

GODA HELGI BLOGGVINIR MINIRinnocent
1tt g talai tungum manna og engla,
en hefi ekki krleika,
vri g hljmandi mlmur ea hvellandi bjalla.
2Og tt g hefi spdmsgfu
og vissi alla leyndardma og tti alla ekking,
og tt g hefi svo takmarkalausa tr, a fra mtti fjll r sta,
en hefi ekki krleika,
vri g ekki neitt.
3Og tt g deildi t llum eigum mnum,
og tt g framseldi lkama minn, til ess a vera brenndur,
en hefi ekki krleika,
vri g engu bttari.

4Krleikurinn er langlyndur, hann er gviljaur.
Krleikurinn fundar ekki.
Krleikurinn er ekki raupsamur, hreykir sr ekki upp.
5Hann hegar sr ekki smilega, leitar ekki sns eigin,
hann reiist ekki, er ekki langrkinn.
6Hann glest ekki yfir rttvsinni, en samglest sannleikanum.
7Hann breiir yfir allt, trir llu, vonar allt, umber allt.

8Krleikurinn fellur aldrei r gildi.
En spdmsgfur, r munu la undir lok,
og tungur, r munu agna, og ekking, hn mun la undir lok.
9v a ekking vor er molum og spdmur vor er molum.
10En egar hi fullkomna kemur, lur a undir lok, sem
er molum.

11egar g var barn, talai g eins og barn,
hugsai eins og barn og lyktai eins og barn.
En egar g var orinn fullta maur, lagi g niur barnaskapinn.
12N sjum vr svo sem skuggsj, rgtu,
en munum vr sj augliti til auglitis.
N er ekking mn molum,
en mun g gjrekkja, eins og g er sjlfur gjrekktur orinn.

13En n varir tr, von og krleikur, etta rennt,
en eirra er krleikurinn mestur.


Sasta frsla | Nsta frsla

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband